Nicola Stroop ile röportaj: Yalnız ebeveynlerin yalnızlığı

Bekar ebeveynler genellikle ailelerinin tüm sorumluluğunu taşırlar. Kreş, iş ve ev işleri arasında günün her saati çocuklarının yanındadırlar. Günlük hayattaki sosyal temaslara rağmen, genellikle ilişki geliştirmek veya başkalarıyla sosyalleşmek için çok az zamanları vardır. Sonuç olarak, birçok bekar anne ve baba izole olmakta veya kendilerini yalnız hissetmektedir.

Bekar ebeveynler arasında yalnızlığın ne kadar yaygın olduğunu ve bununla mücadele etmek için neler yapılabileceğini öğrenmek için Kuzey Ren-Vestfalya Bekar Anneler ve Babalar Derneği'nden (VAMV NRW) Nicola Stroop ile konuştuk. Özel zorluklar, çözümler ve sadece bir toplantıya gitme cesareti hakkında bir röportaj.

Familienportal.NRW: Günlük hayatı ve ebeveynliği tek başına idare etmek zorunda kalmak bekar ebeveynler için gerçek bir başarıdır. Dahası, bekar ebeveynler kendilerini giderek daha yalnız hissediyor. Yalnızlığın boyutlarını somutlaştıran herhangi bir rakam veya araştırma var mı?

Nicola Stroop: Bir kendi kendine yardım kuruluşu olarak, niteliksel deneyimlere odaklanma eğilimindeyiz. Karşılaşmalarımızda, bekar ebeveynler genellikle "yalnızlık" kelimesini kullanmaktan kaçınsalar bile, yalnızlık duygularını sıklıkla dile getiriyorlar. Bu, pek çok insanın olumsuz ve utanç verici bulduğu bir terim. Bu nedenle bekar ebeveynler, günün her saati çocuklarıyla birlikte oldukları için arkadaşlık kurma fırsatlarının olmamasından şikayet etme eğilimindedir. Ya da içinde bulundukları durum nedeniyle arkadaş çevrelerinde ne kadar yanlış anlaşıldıklarını anlatırlar. Ancak çok azı açıkça "Ben yalnızım!" diyebiliyor. Bu olgu araştırmalar tarafından da doğrulanmaktadır. Yalnız insanlar bu terimden kaçınırlar çünkü bu terim toplumsal olarak kişisel başarısızlıkla ilişkilendirilir - ve bununla özdeşleşemezler ve özdeşleşmek istemezler.

Yalnızlıkla mücadele için hangi hizmetler var ve bu hizmetler neden çoğu zaman ihtiyacı olan insanlara ulaşmıyor?

Bizim Tek Ebeveynler için Eyalet Merkezimiz NRW'de tek ebeveynler için yerel hizmetler düzenleyen kuruluşlarla yakın temas halindedir. Bu kuruluşlardan yalnızlıkla mücadele hizmetlerinin, özellikle de doğrudan bu şekilde "etiketlendiklerinde", genellikle kabul edilmediğini duyuyoruz. Daha önce de belirtildiği gibi, bunun nedeni insanların genellikle yalnızlıklarını kabul etmemeleridir. Dolayısıyla bu yaklaşımla onlara ulaşmak da zordur. Bu nedenle "yalnızlık" etiketinden kaçınılmasını ve bunun yerine bekar ebeveynlerin ilgisini çekmesi ve çekingenliklerini azaltması daha muhtemel olan konuya özel teklifler oluşturulmasını tavsiye ediyoruz.

Bize sık sık kuruluşların iyi niyetli hizmetlerinin daha fazla bekar ebeveyne ulaşmasını sağlamak için neler yapabilecekleri sorulmaktadır. Bu da yalnızlık konusunda bir uzman değişimi düzenleme fikrini doğurdu. Bu yıl Mayıs ve Kasım aylarında düzenlenecek uzmanlık günlerinde paydaşlar en iyi uygulama örneklerini sunacaklar. Bu sayede kuruluşlar deneyimlerini paylaşabilecek ve birbirlerinden faydalanabileceklerdir.

Özellikle günlük yaşamda zaman genellikle kısa olduğundan, yalnız ebeveynlerin sosyal izolasyondan kaçmak için ne gibi seçenekleri vardır?

İzolasyon yalnızlık ile aynı şey değildir. Bazı bekar ebeveynler izole olurlar ama kendilerini yalnız hissetmezler - ya da tam tersi. Bununla birlikte, gerçek şu ki, özellikle küçük çocukları olan, işi olmayan ve muhtemelen diğer ebeveynden hiçbir temas veya destek almayan (yani 7/24 çocukla gerçekten yalnız olan) bekar ebeveynler diğerlerinden daha yalnızdır. Çocuklarını yanlarında götürmeye ya da evdeki faaliyetlere katılmaya bağımlıdırlar.

Özellikle küçük çocukları olan bekar ebeveynler için internet ve sosyal medya büyük bir fırsat sunuyor. Koltuklarının rahatlığında sosyalleşme fırsatı sunuyorlar. Elbette bu, yüz yüze görüşmenin yerini tutmaz, ancak belirli bir zaman dilimi arasında köprü kurmak için iyi bir yoldur. Bu nedenle dernek olarak Facebook'ta çok erken aktif olduk ve şimdi Instagram'da da aktifiz. Tabiri caizse orada çevrimiçi kendi kendine yardım sunuyoruz. Etkinliklerimiz de ya çevrimiçi ya da çocuk bakımıyla birlikte yüz yüze gerçekleşiyor - hatta genellikle hibrit. Bu iki yönlü yaklaşım olmadan, programlar tek ebeveynlerin ihtiyaçlarını karşılayamayacaktır.

Bekar ebeveynler için hangi özel ağlar ve platformlar özellikle yararlıdır?

Neredeyse her belediyede bekar anne ve babalar için iyi teklifler var, ancak bekar ebeveynlerin bunlardan her zaman haberi olmuyor. Halkla ilişkiler açısından, bazı alanlarda kesinlikle iyileştirmeye ihtiyaç var. Programlar gerçekten kişiye özel olduğunda ve kişisel çaba gerektirmediğinde en iyi sonucu verir. Kimse Salı sabahı kahvaltılı bir toplantıyı denemek için işinden bir gün izin almaz. Eğer program hafta sonu gerçekleşiyorsa, toplu taşıma ile kolayca erişilebiliyorsa ve çocuk da getirilebiliyorsa durum farklıdır.

VAMV NRW ile iletişime geçen bekar ebeveynleri yerel tekliflerle temasa geçirerek destekliyoruz. Sunulan hizmetleri çok iyi biliyoruz ve bir üye kuruluş olarak bekar ebeveynler arasında çok yüksek bir güvenilirlik seviyesine sahibiz. Bir şey önerdiğimizde, bekar ebeveynler bize güveniyor. Her zaman "Neden denemiyorsun? Eğer berbatsa, o zaman gidebilirsiniz ya da bir dahaki sefere gitmezsiniz" diyoruz.

Biz de dernek olarak bekar anne ve babalar için kendi cazip programlarımızı sunuyoruz - tabii ki bunları da şiddetle tavsiye edebilirim!

Şu anda kendini yalnız hisseden bekâr ebeveynlere kişisel olarak ne tavsiye etmek istersiniz?

13 yıldır VAMV'dayım ve bekâr ebeveynlerle pek çok kez sohbet ettim. Bu nedenle tavsiyem şudur: "İnanın bana, yalnız değilsiniz. Dışarıda tam olarak nasıl hissettiğinizi anlayan pek çok insan var. Sadece bir toplantıya, kursa ya da etkinliğe gidin. Cesaretinizi toplayın, koklamaya gidin. Kaybedecek hiçbir şeyiniz yok! En kötü ne olabilir ki? Eğer beğenmezseniz, bir daha gitmezsiniz."

Nicola Stroop, röportaj için çok teşekkür ederim!

(Röportaj 2025 yılında gerçekleştirilmiştir)