16 yaşında evden ayrılmak

Ergenlik döneminde ebeveynler ile ergen çocuklar arasında şiddetli tartışmalar yaşanabilir. Bu tamamen normaldir. Dışarı çıkma saatleri, medya kullanımı, alkol tüketimi veya arkadaş çevresi ile ilgili tartışmalar, ebeveynlerden bağımsızlık kazanma sürecinin bir parçasıdır. Ancak aile içinde birlikte yaşamak artık kalıcı olarak mümkün değilse veya durum tamamen tırmanırsa, ebeveynlerin evinden ayrılma seçeneği gündeme gelebilir. Burada çözüm yolları ve danışmanlık hizmetleri hakkında bilgi bulabilirsiniz.

Bazen mesele kontrol etmek ya da işlere karışmak, bazen de ihmal edilen okul, konsolda aşırı oyun oynamak ya da hafta sonu aşırı parti yapmak olabilir. Sinirler giderek daha sık geriliyor, kapılar çarpılıyor, tartışmalar daha yüksek sesli ve şiddetli hale geliyor. Ebeveynler ve çocuklar arasındaki çatışmalar nadir değildir ve bahsedilen örnekler, sürekli tartışmalara yol açabilecek pek çok durumdan sadece birkaçıdır. Ancak öfke ve suçlamalar giderek tırmanır ve her geçen gün daha incitici hale gelirse, tüm aile ortamı büyük bir baskı altına girer.

Taraflar arasında gerginlik tırmanmışsa ve günlük yaşamdaki bir arada yaşama büyük ölçüde çatışmalarla şekilleniyorsa, geçici ya da kalıcı olarak evden ayrılmak faydalı olabilir. Birbirinden biraz uzaklaşmak ve aile hayatındaki günlük tartışmaları geride bırakmak, adım adım yeniden yakınlaşmak ya da en azından – aynı çatı altında olsun ya da olmasın – daha az çatışmalı bir ebeveyn-çocuk ilişkisinin nasıl olabileceğine dair ortak çözümler üretmek için alan yaratabilir.

16 yaşından itibaren reşit olmayanlar evden ayrılabilir, ancak bunun için ebeveynlerin açık rızası gerekir. Bu durumda, finansman konusu hemen gündeme gelir. Özgürlüğü seven gençler, tek başlarına idare edebilecek kadar güçlü ve bağımsız hissedebilirler, ancak maddi açıdan kız ya da oğul hâlâ ebeveynlerine bağımlıdır. Ayrıca, ergenler 18. yaş günlerine kadar tam reşit sayılmazlar. Bu da, kira sözleşmesi ve diğer birçok hukuki işlem için ebeveynlerinin imzasına ihtiyaç duydukları anlamına gelir. Dolayısıyla bu çatışma o kadar kolay çözülemez. Her iki taraf da, tüm sonuçlarını göz önünde bulundurarak sonraki adımları iyi düşünmelidir.

Belki de büyük maddi ve ailevi sonuçlar doğuracak nihai bir evden ayrılma durumuna gelmeden önce, başka bir yolla önce biraz mesafe kazanma imkânı vardır. Örneğin, arkadaş bir ailenin, bir teyzenin ya da büyükanne ve büyükbabanın yanına geçici olarak taşınmak gibi.

Familienportal.NRW’deki bu yazıda, yasal olarak ne yapabileceğinizi öğrenebilirsiniz: çocukların evden ayrılması konusunda bilmeniz gerekenleri öğreneceksiniz.

Çocuklar, ebeveynlerinin iradesine aykırı olarak evden ayrılmak isterse, bunu ancak Çocuk ve Gençlik Dairesi’ne başvurarak gerçekleştirebilirler. Zira gençler, öylece evden ayrılamazlar. Ebeveynlerin bakım yükümlülüğü vardır ve bu, çocukları için sözde ikamet yeri belirleme hakkını da içerir.

Bu nedenle evden ayrılma sadece acil durumlarda mümkündür. Bu istisna, özellikle zorlu ailevi kriz durumlarında, örneğin çocuğun refahının tehlikeye atıldığı durumlarda söz konusu olabilir. Bu durumda Gençlik Dairesi, ebeveynlerin ikamet belirleme hakkını elinden almak için Aile Mahkemesinden bir karar alabilir.

Bu durum, çocuğun ihmal edilmesi, psikolojik şiddete maruz kalması veya aile içinde fiziksel şiddet, itişip kakışma ve kavgaların yaşanması halinde söz konusu olabilir.

Bu yaştaki ebeveynler ile çocuklar arasında sıkça görülen, dışarı çıkma saatleri, kıyafetler, sigara içme vb. gibi tartışmalar ise bu karar için yeterli bir gerekçe teşkil etmez. Genellikle bu tür durumlarda, profesyonel danışmanlık hizmeti ebeveynler ile çocuklar arasında arabuluculuk yapmada yardımcı olabilir.