Wyprowadzka w wieku 16 lat

W okresie dojrzewania między rodzicami a dorastającymi nastolatkami mogą dochodzić do ostrych sporów. Jest to całkowicie normalne. Dyskusje na temat godzin powrotu do domu, korzystania z mediów, spożywania alkoholu czy kręgu przyjaciół stanowią część procesu usamodzielniania się. Jeśli jednak wspólne życie w rodzinie przestaje na stałe funkcjonować lub sytuacja ulega całkowitej eskalacji, może zaistnieć potrzeba rozważenia wyprowadzki z domu rodzicielskiego. Tutaj znajdą Państwo informacje na temat możliwych rozwiązań oraz pomocy doradczej.

Czasami chodzi o kontrolę lub ingerencję, innym razem o zaniedbania w szkole, nadmierne granie na konsoli lub zbyt intensywne imprezowanie w weekendy. Coraz częściej nerwy są napięte, trzaskają się drzwi, a kłótnie stają się coraz głośniejsze i bardziej burzliwe. Konflikty między rodzicami a dziećmi nie są rzadkością, a wymienione przykłady to tylko niektóre z wielu, które mogą prowadzić do ciągłych dyskusji. Jeśli jednak gniew i oskarżenia coraz bardziej eskalują i stają się coraz bardziej raniące, cała sytuacja rodzinna ulega znacznemu obciążeniu.

Jeśli stanowiska są nieugięte, a codzienne współżycie w rodzinie w znacznym stopniu naznaczone jest konfliktami, pomocne może okazać się tymczasowe lub ostateczne wyprowadzenie się. Zyskanie pewnego dystansu względem siebie i pozostawienie za sobą codziennych rodzinnych sporów może stworzyć przestrzeń do stopniowego zbliżania się do siebie lub przynajmniej do wspólnego wypracowania rozwiązań, jak mogłyby wyglądać mniej konfliktowe relacje między rodzicami a dziećmi – niezależnie od tego, czy mieszkają Państwo pod jednym dachem, czy nie.

Osoby niepełnoletnie mogą wyprowadzić się z domu od 16. roku życia, ale wyłącznie za wyraźną zgodą rodziców. W tym kontekście szybko pojawia się kwestia finansowania. Ceniące sobie wolność dzieci mogą wprawdzie czuć się wystarczająco silne i samodzielne, by poradzić sobie na własną rękę, jednak pod względem finansowym córka lub syn nadal pozostają zależni od rodziców. Ponadto młodzież do ukończenia 18. roku życia nie posiada jeszcze pełnej zdolności do czynności prawnych. Oznacza to, że do zawarcia umowy najmu oraz wielu innych czynności prawnych potrzebny jest podpis rodziców. Konflikt nie da się zatem tak łatwo rozwiązać. Wszystkie kolejne kroki powinny zostać dokładnie przemyślane przez obie strony, z uwzględnieniem wszystkich konsekwencji.

Być może, zanim dojdzie do ostatecznego wyprowadzenia się, wiążącego się z poważnymi konsekwencjami finansowymi i rodzinnymi, istnieje możliwość uzyskania na razie nieco dystansu w inny sposób. Na przykład poprzez tymczasowe zamieszkanie u zaprzyjaźnionej rodziny, ciotki lub dziadków.

W tym artykule na portalu Familienportal.NRW dowiedzą się Państwo, jakie mają Państwo prawa w związku z wyprowadzki dzieci.

Jeśli dzieci chcą wymusić wyprowadzkę wbrew woli rodziców, możliwe jest to wyłącznie poprzez zwrócenie się do urzędu ds. młodzieży. Młodzież nie może bowiem po prostu tak po prostu wyprowadzić się z domu. Rodzice mają obowiązek opieki, który obejmuje tzw. prawo do decydowania o miejscu pobytu dziecka.

Wyprowadzka jest zatem możliwa wyłącznie w sytuacjach nadzwyczajnych. Wyjątek ten ma zastosowanie w szczególnie trudnych sytuacjach kryzysowych w rodzinie, na przykład gdy zagrożone jest dobro dziecka. Wówczas urząd ds. młodzieży może wystąpić o wydanie postanowienia przez sąd rodzinny w celu pozbawienia rodziców prawa do decydowania o miejscu pobytu dziecka.

Może to mieć miejsce, gdy dziecko jest zaniedbywane, narażone na przemoc psychiczną lub gdy w rodzinie dochodzi do przemocy fizycznej, rękoczynów i bójek.

Typowe spory między rodzicami a dziećmi w tym wieku, dotyczące np. godzin wychodzenia z domu, ubioru, palenia tytoniu itp., nie stanowią natomiast wystarczającej podstawy do podjęcia takich działań. Często w takich przypadkach pomocne może okazać się profesjonalne doradztwo, które pozwoli w mediacji między rodzicami a dziećmi.