Równe partnerstwo

Björn Süfke: Zasadniczo istnieje wyraźny trend, który pokazuje zmianę świadomości wśród mężczyzn. Ojcowie coraz częściej odczuwają potrzebę wyrwania się ze starych wzorców i coraz częściej to wyrażają. Moim zdaniem często pojawia się problem z wprowadzeniem tego w życie. Zarówno ojcowie, jak i matki lubią się przedstawiać: "Robimy to równo, decydujemy razem" - ale na poziomie nieświadomym istnieje wiele zakorzenionych wzorców. Chodzi więc o rozpoznanie tych wzorców, pogodzenie się z nimi i rozmowę o nich z partnerem - bez obwiniania się i osądzania, ale z dużą dozą współczucia i autoironii. To, co rozpoznasz, możesz również zmienić, abyś mógł świadomie podążać innymi ścieżkami.

Przykład ze mnie osobiście: aby rozpuścić stare wzorce ról, moja żona i ja dzielimy się jak największą liczbą zadań związanych z opieką nad dziećmi w proporcji 50:50. Tak więc, na przykład, jeśli chodzi o kładzenie dzieci spać, w pewnym momencie nie wkradnie się nieświadomie, że opiekuńcze, przytulne zadania spoczywają głównie na matce, robimy to codziennie na zmianę. Zmniejsza to ryzyko rozwoju rutyny - całkiem nieumyślnie - tak, że jedna lub druga osoba jest ponownie odpowiedzialna za pewne tematy.

Mówiąc wprost: jako mężczyzna mogę zacząć od uświadomienia sobie - tak bezstronnie, jak to tylko możliwe - jakie są moje własne potrzeby: Co tak naprawdę jest moją własną potrzebą? Bezstronność nie oznacza tutaj po prostu krzyczenia "dzieci, dzieci, rodzina" i całkowitego ignorowania pracy tylko po to, by być nowoczesnym facetem. Nie, chodzi o szczere zadanie sobie pytania: Jak chcę zorganizować swoje ojcostwo, partnerstwo i karierę? Jest to najlepsza rzecz, jaką mężczyźni mogą dla siebie zrobić, najlepiej jeszcze przed narodzinami dziecka.

To naturalnie prowadzi do dyskusji i negocjowania wyników z partnerką na równych prawach, ponieważ wiąże się to również z konkretnym podziałem pracy i obowiązków. Wiele kobiet jest często o krok do przodu pod względem rozumienia swojej roli jako matki, a przy braku niezależnego punktu widzenia ze strony partnera, sugestia matki jest nieuchronnie wdrażana w wielu kwestiach związanych z wychowaniem dzieci. Jeśli chce Pan być dobrym partnerem negocjacyjnym i ojcem, powinien Pan z góry określić swoje własne stanowisko. To jest "emancypacja" w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu - to dużo pracy, ale warto.

Największą korzyścią dla dzieci jest obecność ich ojca jako osoby. Dlatego ważne jest, aby dzielić się dobrymi chwilami tak samo, jak tymi trudnymi. Z drugiej strony, jeśli ojciec jest również obecny emocjonalnie, co często jest największym wyzwaniem dla nas, mężczyzn, to jest on niesamowitym atutem jako męski wzór do naśladowania, szczególnie dla synów.

A dla nas, jako całego społeczeństwa, byłoby oczywiście wspaniale, gdybyśmy my, mężczyźni, mogli zastosować to wszystko w praktyce i podzielić się tym ze światem zewnętrznym, aby posunąć naprzód dyskusję społeczną na własnym przykładzie. Na przykład ważne jest również, abyśmy mówili głośno, jeśli jako ojcowie nie czujemy, że jesteśmy postrzegani publicznie jako równi rodzice. Podobnie jak kobiety przed nami, jesteśmy teraz wezwani do zadania sobie pytania, jaki jest nasz stosunek do wymagań dotyczących ról społecznych: gdzie są one sprzeczne z moimi życzeniami? Z taką emancypacyjną postawą musimy kształtować wszystko inne, zarówno negocjacje partnerskie, jak i naszą własną codzienną praktykę jako ojcowie.

Osobiście chciałbym odejść od skupiania się na problemach w procesach negocjacyjnych. Myślę, że powinniśmy przyjąć znacznie bardziej pozytywne podejście do tematu.

Negocjacje nie muszą być czymś negatywnym, co możemy wiedzieć z biznesu. Tam często obowiązuje zasada: im lepiej negocjuję, tym więcej na tym zyskuję i tym gorzej dla mojego kontrahenta. To nie jest model, który sprawdza się w partnerstwie. Nie chodzi o sytuację wygrany-przegrany, ale wygrany-wygrany lub przegrany-przegrany - zawsze oboje jesteśmy poszkodowani.

Ja osobiście widzę te procesy negocjacyjne z moją żoną wokół "Kto gdzie idzie, kto co robi, kto powinien zabrać dziecko do lekarza dzisiaj, kto może...? Zwłaszcza gdy komunikacja w drobnych sprawach codziennego życia działa, jest to coś, co niesamowicie spaja na poziomie partnerstwa. Nawiasem mówiąc, dla nas "negocjowanie" nie zawsze oznacza "Które z nas musi dziś iść na wieczór rodziców?", ale często także "Które z nas MOŻE iść na wieczór rodziców?" - ponieważ oboje naprawdę lubimy robić wiele rzeczy związanych z byciem rodzicami...

Terapeuci par twierdzą również, że pary, które chcą mieć wspólną przyszłość, potrzebują wspólnego projektu. Jeśli weźmiemy rodzicielstwo jako przykład takiego "projektu", to wszyscy na tym skorzystają: dzieci, ale także rodzice jako para.

Zasiłek rodzicielski i urlop rodzicielski, kongresy ojców i portale takie jak Familienportal.NRW to ważne kroki we właściwym kierunku. Jednak nierówne płace kobiet i mężczyzn lub presja, jakiej doświadczają mężczyźni, gdy proszą o urlop rodzicielski w swoich firmach w celu praktykowania aktywnego ojcostwa, pokazują, że wciąż jesteśmy daleko od realizacji potrzeb ojców i par w życiu codziennym, jak opisano na początku tego artykułu.

Ja sam doświadczam w praktyce, jak wielka jest potrzeba wsparcia i jak niewielka jest dostępna pomoc. Moim zdaniem potrzebujemy wielu przestrzeni edukacyjnych i refleksyjnych dla ojców i par, abyśmy mogli uczyć się od siebie nawzajem. Jeśli chodzi o ojcostwo, my, mężczyźni, często nie jesteśmy traktowani poważnie w codziennym życiu. Jeśli jako społeczeństwo chcemy wyrwać się z tradycyjnych ról w sensie ekspansji, tak aby można było wykorzystać wszystkie możliwości dla mężczyzn i kobiet, musimy również zaoferować wystarczające wsparcie - zarówno dla kobiet, jak i mężczyzn.